Symptomen van bijnieruitputting


 Symptomen van bijnieruitputting

Symptomen van bijnieruitputting zijn onder andere:

– na een (lange) nachtrust nog steeds moe zijn
– s ochtends niet uit bed kunnen komen
– hoofdpijn
– moeite met concentreren
– racing gedachten
– humeurigheid en prikkelbaarheid
– constante vermoeidheid
– gevoel overweldigd
– depressie
– verzwakt immuunsysteem: niet kunnen herstellen van een griepje
– geheugenverlies
– cravings voor zoete en zoute voedingsmiddelen
– spierzwakte
– verminderd libido
– gewichtstoename
– spierspanning
– donkere kringen onder de ogen
– droge huid
– lage bloeddruk
– moeite met slapen
– verzwakt immuunsysteem
– duizeligheid

Wil je meer weten of wil je een test ontvangen  voor bijnieruitputting stuur mij een email info@slimlinelimburg.nl.

 

Meer informatie over hoe kunt je in 3 stappen de bijnieren herstellen lees hier.

 

 

Wat is de oorzaak van bijnieruitputting (burnout)?

– Stressvolle ervaringen zoals de dood van de geliefde, echtscheiding, of chirurgie
– Blootstelling aan milieu-toxines en vervuiling
– Langdurige stress als gevolg van financiële problemen, slechte relaties of werkomgeving
– Negatief denken en emotionele trauma’s
– Slaapgebrek
– Slechte voeding en gebrek aan lichaamsbeweging

Bijnieruitputting  kan ook een belangrijke oorzaak zijn van overtollig vet opslag en lage energie niveau.

Wat zijn de bijnieren.

De bijnieren zijn twee mini-organen die zitten boven je nieren en ze vormen een deel van het endocriene systeem.

De bijnierschors (cortex) produceert drie soorten schorshormonen (corticosteroïden): mineralocorticoïden, glucocorticoïden en geslachtshormonen.

Mineralocorticoïden (waarvan 95% aldosteron) reguleren natrium- en kaliumgehalte van het bloed.

  • indirect invloed op bloeddruk: hogere natriumconcentratie waardoor bloed houdt meer water vast en bloedvolume wordt groter daardoor wordt bloeddruk hoger.

Glucocorticoïden (waarvan 95% cortisol ofwel hydrocortison) beïnvloeden de glucosehuishouding en spelen een rol bij de afweer van het lichaam door:

  • glucosevorming in de lever te stimuleren;
  • opname van glucose door de cellen te remmen, waardoor meer glucose in het bloed blijft (antagonist van insuline);
  • eiwitafbraak te stimuleren;
  • ontstekingsreacties en allergische reacties van het lichaam te remmen;
  • vorming van antistoffen te remmen.

Mannelijke en vrouwelijke geslachtshormonen worden in relatief kleine hoeveelheden geproduceerd vergeleken met de productie hiervan door de geslachtsklieren.

De hormonen adrenaline en noradrenaline worden in het bijniermerg (medulla) geproduceert.

Deze hormonen zijn nauw aan elkaar verwant en worden in stress situaties aan het bloed afgegeven (vecht en vlucht reactie):

  • ze bevorderen in de lever en in de spieren de vorming van glucose uit glycogeen (antagonist van insuline);
  • ze stimuleren de hartactiviteit;
  • ze doen de bloeddruk stijgen;
  • ze doen de ademhaling versnellen;
  • ze veroorzaken bloedvatverwijding in skeletspieren;
  • ze veroorzaken bloedvatvernauwing in spijsverteringskanaal en huid.